there was one thing missing
میخواستم قبل از اینکه بگم چندان آدم تلفن حرف زدن نیستم، یکی دوتا پاراگراف درمورد تروماهای بچگیم که مربوط به "حرف زدن" میشن بنویسم و بعد بگم هنوز هم خیلی زیاد صحبت میکنم ولی معمولا به چت و پیامای پشت هم توی چنلم خلاصه میشن، و بعد اینو بگم که توی چندروز اخیر مکالمههای بالای دوساعت با دوستام داشتم و ازشون هم لذت بردم و در نهایت بگم چقدر برام جالب بوده، ولی بعد به این فکر کردم چند درصد از چیزایی که برای نوشتن بهشون فکر میکنم تا توی ذهنم بمونن یه جورایی یه راه فرار برای اینن که به واقعیت نسبتا آزار دهندهی زندگیم توی چند روز اخیر فکر نکنم.
اینم یه موهبته انگار، اینکه بتونی دنبال اون بخش زندگیت بگردی که باعث نمیشه بخوای بالا بیاری و همونو برای بقیه تعریف کنی تا خودتم باور کنی هایلایت روزت همون یکی دو ساعت بوده و بقیهش یه خوابه.
احساس میکنم دارم قدرت جمله نوشتنم رو از دست میدم.
+آهنگ پست taylor's version ئه ولی کاور اون ورژن رو سیو نداشتم
